PRZED ZAŁOŻENIEM PARAFII
Borzęcin Dolny jest częścią wsi Borzęcin w powiecie brzeskim. Wieś ciągnie się na przestrzeni 11 km długości od tzw. Granic – na południu po Jagniówkę – na północy. Przez środek wsi przepływa rzeka Uszwica. Borzęcin Dolny obejmuje ponad 1/4 części całego Borzęcina. Borzęcin jest wsią starożytną – rozbudowę zawdzięcza biskupowi krakowskiemu Janowi Bodzęta (Bodzanta) z rodu Porajów – Różyców, od nazwiska którego wieś wywodzi swą nazwę – początkowo Bodzantyn – później zaś Borzęcin. Mieszkańcy Borzęcina Dolnego zwani przez mieszkańców Borzęcina Górnego – Dolanami – należeli przed założeniem parafii w Borzęcinie Dolnym do Borzęcina Górnego. W XIX w. jedynym ośrodkiem kultury wsi była karczma (nie było szkoły) położona na skrzyżowaniu dróg przy tzw. Wielkiej Drodze. Tutaj wieczorami gromadzili się na pogawędki gospodarze i młodzież dorosła, to tutaj omawiano sprawy -gospodarskie- i gminne, ustalano kandydatów do Rady Gminy. Karczmę odwiedzało także wiele przejeżdżających przez miejscowość gości. W roku 1890 podczas parcelowania dworu w Borzęcinie Górnym, w wyniku starań niektórych gospodarzy m.in. Stanisława Cholewy – dziedzic ofiarował karczmę celem przeznaczenia jej na budynek szkolny. Krajowa Rada Szkolna urządziła szkołę 3 – klasową. Około 1900 roku powstało w Borzęcinie Górnym Kółko Rolnicze. Z inicjatywy Stanisława Cholewy w porozumieniu z kierownikami nowo powstałej szkoły swą działalność rozpoczęło wkrótce Kółko Rolnicze w Borzęcinie Dolnym. Gospodarze gromadzili się odtąd w niedzielę popołudniu w szkole czytywano wtedy książki i omawiano sprawy gospodarskie. Wkrótce powstała również biblioteka wyposażona w książki pisane w języku polskim, a także czasopismami rolniczymi. Zaprenumerowano m.in. „Przewodnik Kółka Rolniczego”.
Opracował Lucjan Kołodziejski
KAPLICA W BORZĘCINIE DOLNYM (1902 R.)
Pomysł budowy kaplicy w Borzęcinie Dolnym zrodził się na zebraniu kółka Rolniczego. Propozycję tą wysuną były kierownik szkoły: Rogoziński Józef. Zaproponował zebranym, by przy szkole wybudować kaplicę. W tym celu wybrano Komitet do zbiórki pieniędzy. W skład owego Komitetu (1911 r.) weszli:
1. Cholewa Stanisław – przewodniczący,
2. Koza Jan – zastępca przewodniczącego,
3. Mazur Stanisław – skarbnik,
4. Rogoziński Józef – sekretarz (kierownik szkoły)
Ponadto wybrano 36 członków honorowych, którzy dołączyli w skład tegoż Komitetu. Za część zebranych pieniędzy zakupiono cegłę. Budowę kaplicy przerwał wybuch I wojny światowej w roku 1914. Zgromadzone środki pieniężne i cegła – zginęły. Prace przy budowie wznowiono po wojnie w roku 1924. Ponownie wybrano Komitet budowy kaplicy w skład, którego weszli: Wolny Józef, Stanisław Cholewa, Koza Jan i Łoboda Stanisław – kierownik szkoły. Rozpoczęto zbiórkę pieniędzy i budowę kaplicy. Prace budowlane wsparli rodacy z Ameryki. W roku 1929 po zmianie składu Komitetu ukończono budowę kaplicy i pokryto ją eternitem. Zakupiono także ołtarz. Prace Komisji przy budowie nadzorował wówczas Proboszcz parafii Borzęcin Górny. W roku 1934 mieszkańcy Borzęcina Dolnego poczynili starania w kierunku założenia stałej placówki duszpasterskiej, a tym samym o duszpasterza.
Opracował Lucjan Kołodziejski
Opracował Lucjan Kołodziejski
BUDOWA KOŚCIOŁA PARAFIALNEGO
3 maja 1959r. bp. Michał Blecharczyk dokonał poświęcenia fundamentów oraz wmurowania aktu fundacyjnego. Zapisano w nim m.in. „Na większą chwałę Bożą i zbawienie dusz. Roku Pańskiego 1959 dnia 3 maja w uroczystość odpustu parafialnego ku czci NMP Polski Królowej. Za pontyfikatu Jego Świątobliwości Jana XXIII, rządcy diecezji Ks. Biskupa Jana Stepy i duszpasterza parafii ks. Proboszcza Stefana Motyki, Jego Ekscelencja ks. Bp. Michał Blecharczyk poświęcił kamień węgielny pod budowę kościoła parafialnego w Borzęcinie Dolnym, przy udziale duchowieństwa… Na pamiątkę tego niniejszy dokument umieszczamy w fundamentach tej świątyni. W Borzęcinie Dolnym, dnia 3 maja 1959r.” Podpisy: ks. bp. Michał Blecharczyk, ks. dziekan Jakub Opacki, ks. proboszcz Stefan Motyka.
Opracował Lucjan Kołodziejski
KONSEKRACJA KOŚCIOŁA
Konsekracja kościoła przez ks. bpa. Jana Obłąka 3 maj 1962 r.
Kościół został konsekrowany 3 maja 1962 r. przez rodaka, sufragana warmińskiego bpa Jana Obłąka. Ołtarz boczny Najświętszej Marii Panny ufundowała do świątyni Rozalia. Stolarz, a ołtarz Pana Jezusa Dobrego Pasterza Andrzej Mazur. W 1975 r. zakupiono do kościoła nowe organy, w 1980 r. dach świątyni pokryto blachą miedzianą, a 4 lata później wykonano polichromię.
Opracował Lucjan Kołodziejski
Dzwonnica
Pierwotnie funkcję dzwonnicy pełniła niewielka sygnaturka, umieszczona na wieżyczce kaplicy. Drewnianą dzwonnicę (drugą z kolei) wzniesiono w 1955 r. Obecna dzwonnica wybudowana została w latach 1976 – 1978 r. W roku 1989 Ks. Zbigniew Smajdor, pełniąc funkcję proboszcza, zamówił 3 dzwony w pracowni ludwisarskiej Jana Felczyńskiego w Przemyślu.
Opracował Lucjan Kołodziejski
Plebania
Pierwszą plebanię wzniesiono w 1932 r. Po wybudowaniu kościoła podjęto decyzję o postawieniu nowej plebanii. Prace rozpoczęto 1969 r. Najpierw rozebrano stare budynki, w tym samym roku wykonano fundamenty. W 1970 r. plebanię w stanie surowym przykryto dachem. Boże Narodzenie 1971 r. świętowano już w nowym budynku. Kolejni proboszczowie wraz z parafianami kilkakrotnie remontowali i unowocześniali pomieszczenia mieszkalne i otoczenie plebanii. W 2014 r., wykonano termoizolację budynku oraz położono nową elewację.
Opracował Lucjan Kołodziejski
80 Lat Parafii
W 2016 r. parafia obchodziła 80-lecie swojego istnienia. Trwałym śladem tego jubileuszu jest nowy ołtarz główny wraz ze znajdującą się w nim kopią cudownego obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej. Jego wykonanie to dowód żywej wiary tutejszej wspólnoty parafialnej, a także hojności sponsorów. Uroczystego poświęcenia ołtarza dokonał bp Andrzej Jeż 3 maja 2016 r.
Opracował Lucjan Kołodziejski
Kaplica Miłosierdzia Bożego
W latach 2017-2018 w bocznej kaplicy powstała Kaplica Bożego Miłosierdzia. Jej powstanie było możliwe dzięki m.in. dużemu zaangażowaniu Jana Krajewskiego.
Opracował Lucjan Kołodziejski
Posadzka
W 2019 r. na posadzce kościoła ułożono nowe płyty granitowe, było to zasługą Krzysztofa Czerwińskiego, bardzo życzliwego naszej parafii dobrodzieja.
Opracował Lucjan Kołodziejski
Regulamin cmentarza Parafialnego
Cmentarz jest miejscem świętym, miejscem wiecznego spoczynku naszych Zmarłych i miejscem modlitwy za nich. Ma charakter sakralny. Powinien być otoczony religijną czcią i szacunkiem oraz szczególną troską.
Na cmentarzu należy zachowywać powagę, ciszę i porządek.
Cmentarz jest własnością Parafii Rzymskokatolickiej pw. NMP Królowej Polski w Borzęcinie Dolnym i służy wszystkim jej Parafianom.
Cmentarzem zarządza Proboszcz Parafii (KANCELARIA PARAFIALNA czynna po mszy św. Rannej z wyjątkiem Niedziel i Świąt),
bezpośrednio w jego imieniu pilnuje porządku i wykonuje konieczne prace (kopanie grobów, nadzór nad pracami kamieniarskimi, przygotowanie grobu do pochówku i udostępnienie wjazdu na cmentarz) – Firma Usługowa Adam Janik Borzęcin 262 tel. 514 366 890.
Sprawy związane z pochówkiem zmarłych oraz innymi czynnościami wykonywanymi na cmentarzu należy załatwiać w kancelarii parafialnej.
Na niżej wymienione prace prowadzone na cmentarzu należy uzyskać zgodę Proboszcza lub Zarządcy:
– budowa nowego grobu lub pomnika
– remont pomnika np. wymiana płyty
– ekshumacja zwłok bądź przeniesienie do innego grobu, po przedstawieniu koniecznych zezwoleń.
Powyższe zgody z pkt d. nie podlegają opłatom.
Prawo do grobu oznacza prawo do terenu o wymiarach:
– grób pojedynczy: 2,5 m x 1,5 m
– grób podwójny: 2,5 m x 2,3 m
– teren powyższy wyznacza Zarządca cmentarza.
Inny wymiar grobu należy uzgodnić z Zarządcą i Proboszczem.
Z wydzielonego terenu należy pozostawić przejście minimum 25 cm z każdej strony.
Grób nie może być użyty do ponownego pochówku przed upływem 20 lat (nie dotyczy grobów murowanych przeznaczonych dla więcej niż jednej osoby).
Pochówek osób z poza Parafii wymaga opłaty ustalonej przez Radę Parafialną, uiszczana w Kancelarii Parafialnej.
Na cmentarzu zabrania się:
– zakłócania ciszy, porządku i powagi miejsca,
– wywieszania reklam,
– wjazdu pojazdami mechanicznymi bez zgody Zarządcy,
– jazdy rowerem,
– zanieczyszczania terenu wokół grobów, niszczenia zieleni, nagrobków i urządzeń cmentarnych,
– samowolnego sadzenia i usuwania drzew oraz ustawiania ławek i innych elementów ozdobnych bez zgody Zarządcy,
– wprowadzania zwierząt
Odpady i śmieci mogą być składowane jedynie w wyznaczonych do tego celu pojemnikach.
Pozostały po remoncie lub rozbiórce gruz ze starego pomnika należy wywieźć z cmentarza.
Zabrania się składowania tych odpadów w pojemnikach znajdujących się na cmentarzu!
Ziemię pozostałą po wykopaniu grobu należy wywieźć lub zagospodarować dla wyrównania zagłębień na cmentarzu.
Zarządca cmentarza parafialnego nie wykonuje usługi koszenia chwastów i trawy.
Opiekun cmentarza parafialnego odpowiada za koszenie trawy i jej utylizację oraz dba o utrzymanie porządku na cmentarzu.
Parafianie nie ponoszą kosztów za miejsce pochówku na cmentarzu, gdyż składają ofiary na utrzymanie czystości i porządku (ofiara roczna).
Zarządca nie ponosi odpowiedzialności za szkody wynikłe z dewastacji lub klęsk żywiołowych. Groby podlegają indywidualnemu ubezpieczeniu.
Wszystkie sprawy związane z ustaleniem terminu pogrzebu, załatwiamy w kancelarii parafialnej.
W sprawach nieuregulowanych niniejszym Regulaminem mają zastosowanie powszechnie obowiązujące przepisy, a w szczególności:
Ustawa z dnia 31 stycznia 1956 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych (tekst jednolity Dz.U. z 2000 r. Nr 23, poz. 295 z późn. zm.)
oraz Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 7 marca 2008 r. w sprawie wymagań, jakie muszą spełniać cmentarze, groby i inne miejsca pochówku zwłok i szczątków (Dz.U. z 2008 r. Nr 48, poz. 284).
Regulamin zatwierdził
Podpisy na oryginale
Zarządca.
